Igna Geveke

Igna Geveke

Igna Geveke

Nachtelijke Schepping

De dichter waakt en schrijft bij nacht
geeft zijn geheimen bloot aan sterrenpracht
laat zijn gedachten dwalen langs manestralen
tot waar de Melkweg wacht.

Terwijl hij luistert naar 't nachtelijk gefluister
van regendruppels langs het raam
stijgt zijn gemoed omhoog, van stil gepeins ontdaan
en zingt zijn pen de strofen van 't gedicht
zijn geest reeds reikend naar het morgenlicht.

Daar sijpelt al de eerste zonnestraal door 't wolkendek
en treft de dichter slapend aan
zijn zielsleed uitgestort in verzen, zijn werk voor deze nacht gedaan
dan is er in het ochtendgloren
een nieuw jaar en een nieuw gedicht geboren.

© Igna Geveke, 1 januari 2018

Lees meer - Naar (begin) (einde) pagina.



HET GELUK VAN EEN HAK

Verleidelijk omsluit je mijn wreef
jij hooggehakte heerlijkheid
ik kan je niet laten staan
jij kan me niet laten lopen
wij vormen een welgevormd paar.

Ik loop met je weg
de winkel uit
de wereld ligt wijd
aan onze voeten.

© Igna Geveke, 2015

Lees meer - Naar (begin) (einde) pagina.



MUZIEK DER SFEREN

Dromend liep ik langs de dreven
't was lentenacht, en overal
kon ik de sterren horen zweven
op de muziek van het heelal.

Ontroerd bleef ik daar even staan
en in verwondering verzonken
heb ik me aan sterrenstof bedronken
fluisterde wensen naar de maan.

Voelde de nietigheid van het leven
gevat in kosmische cadans
wij zijn hier immers maar zo even
deelnemers aan de sterrendans.

© Igna Geveke, 2015

Gedicht bij 'Elegie' van de cd 'Guido Meisner speelt eigen werk'

Lees meer - Naar (begin) (einde) pagina.



ALWEER DE LENTE

Het heeft de winter goed doorstaan,
jouw graf.
De rozen staan nog trots geheven
boven de urn van onze poes.
Paarse hyacinten geuren
tussen de stenen, van ver verzameld,
doorspikkeld met blauwe druiventrosjes.
Met een zucht zet ik de mand viooltjes neer.
Na wat ongericht gehark
wandel ik in gedachten met je weg.
Hagelstenen wissen mijn tranen.

© Igna Geveke, 21 maart 2014

Lees meer - Naar (begin) (einde) pagina.



WOLKEN

Wat is er mooier dan
traag schuivende wolken,
gelaagd over elkaar.

Langs blauwe achtergrond
verstild bewegend,
bespeeld door kleine wieken.

Sereen dit wonder,
niet tijdgebonden.
De mens in eeuwigheid verkleind.

© Igna Geveke, 2008

Lees meer - Naar (begin) (einde) pagina.



Lees verder gedichten van:
Esam Alwasete -- Juul Baars -- Gerard Beense -- Marc Broekmans -- Rolf Captijn -- Guus Cleintuur
Igna Geveke -- Anne Graalman -- Jan Huisman -- Wendy van Kempen -- Marijke Kienhuis -- Floor Koedam
Erik Kramer -- Wil van der Lans -- Bert Souman -- Lilian Steenvoorden -- John Stigter


Terug naar "De Gedichten"

2019-12-19 (17710)