De Dijkdichters

Derya Uzun

Derya Uzun

Niets

Wees niets
Beloof niets
Heb niets
Wordt niets

Opdat alles rondom jou
Zich herkent in jou
Wil zijn bij jou
Begrepen voelt bij jou

Wees wel een spiegel
Beloof onvoorwaardelijkheid
Heb enkel lief
En word liefde


© Derya Uzun 2022

- Naar (begin) (einde) pagina.



Ik wil leven in het hier en nu

Zonder de lasten van het vertrouwde verleden
die ik heb doorstaan tot het heden.
Zonder de angst voor het grote onbekende morgen
met zijn nog niet uitgekomen zorgen.

Laat me nou alsjeblieft leven
In dit kort moment
Met de bitterzoete ervaringen
die ik tot nu toe heb gekend.

Laat me een simpele tarwestengel zijn
die altijd meegaat met de wind
maar wél overeind blijft.
En uiteindelijk heel sterk blijkt.


© Derya Uzun 2022

- Naar (begin) (einde) pagina.



Zoeken naar het levenselixer

Waar vind ik het levenselixer
in een snel veranderende tijd
waarin niets hetzelfde blijft
en ik verder verdwaal
als een dwaze gisser?

Alles vergaat
en is tot niets in staat.
Dit verlies
brengt immens verdriet
waardoor ik mijzelf verlaat.

Mijn verloren ziel
nu gebroken en gewond
hoort zijn eigen geklaag: Verniel!
Je hebberige ego
en zoek het werkelijk asiel

Een betrouwbare toevluchtplaats
en grootste steun
die niet vergaat
en niet verlaat

Hier heb je je elixer
tot alles in staat.


© Derya Uzun 2022

- Naar (begin) (einde) pagina.



NACHT

Als een zware deken slaat de nacht
zich heen over de kalme stad.
De mens
die zich nu waant
in een diepe slaap
is er niet.
Er is niemand.
Het is oorverdovend stil.

Gewikkeld ben ik in mijn eigen deken.
Slapen doe ik niet.
Met mijn gedachten zoek ik
in het donker naar het licht.

Het donkerste deel van de nacht
is vlak voor de geboorte van een nieuwe dag.
Vinden geliefden juist dan niet elkaar?
Voor een barmhartige ontmoeting, beiden in traan.

Ik kruip onder mijn deken vandaan
sta op en kniel neer.
Ik kan amper fluisteren
maar klinkt dat juist nu niet het luidst?

Ik fluister: ‘Ik ben op zoek naar jou!’
Terwijl jij geduldig wacht op mij...
Ik fluister: ‘Ik sta zo ver van jou!’
Terwijl jij al bent bij mij...


© Derya Uzun 2022

- Naar (begin) (einde) pagina.



Verborgen dieptes

Verlies ik opnieuw
na een lange zoektocht
iets wat ík kostbaar noemde
kort vasthield en voelde

Om opnieuw te laten gaan
opdat het waardevol blijft
ruw en onbereikbaar
in de zee met verborgen dieptes


© Derya Uzun 2022

- Naar (begin) (einde) pagina.



Lees verder gedichten van:
Esam Alwasete -- Juul Baars -- Gerard Beense -- Marc Broekmans -- Joshua Buijnink -- Guus Cleintuur -- Igna Geveke -- Anne Graalman -- Jan Huisman -- Wendy van Kempen -- Floor Koedam -- Erik Kramer -- Petra Meijnen -- Martijn Nijdeken -- Bert Souman -- Derya Uzun


Terug naar "De Gedichten"


2021-08-05 (27945)